Ayşenur’un Ablası...

..."Bir sefer mutfakta tencere tava arasında ağlarken görmüştüm onu. Alakasız yerlerde ıstırap çekmek ıstırabı ikiye katlar."

Emrah Serbes

Kavaklar

Beni hoyrat bir makasla eski bir fotoğraftan oydular.

Orda kaldı yanağımın yarısı,kendini boşlukla tamamlar.


Metin Altıok
Görsel  Gustav Klimt

Adımı unuttum adı olmayan yerlerde

Adımı unuttum / adı olmayan yerlerde / ne in / ne cin / ne benî âdem / zamanlar içinde/ kuşlar uçuyor / kervanlar geçiyor / bir iğne deliğinden / çarşılar kuruluyor / sarayları oyuncak / insanları karınca şehirler / zamanları gördün mü / bir iğne deliğinden / adımı unuttum / adı olmayan yerlerde / geçip gidenlere bakarak

ASAF HALET ÇELEBİ

ah o gönül şarkıları!

Ah kaldırımlar biliyor bi devir muhteşemdik
Güz güneşinden hüzünlü ilk yazdan şendik

 SEZEN AKSU

Satranç Dersleri

Uzun bir nehirdir satranç

kıvrak ve uzatarak boynunu
nice güneş batışını yerinde görmüş boynunu
oysa veba tarihçileri bilmemişlerdir
her karenin bir karşıveba girişimi olduğunu

göğe bezgin bakanların bir türlü öğrenemediği
bir oyundur satranç

evet ilk aşk gibi bir şeydir ilk açılış
artık dönüş yoktur
kuşku bağışlanmasa da
tedirginlik doğal sayılabilir
ancak
yürümenin dışında bütün eylemlerin adı
kaçış kaçış kaçıştır

iLHAMİ ÇİÇEK

Bağışlanmamı diliyorum

Seçkin

bir kimse değilim

ismimin baş harfleri acz tutuyor

bağışlamanı dilerim

sana zorsa bırak yanayım

kolaysa esirgeme

hayat bir boş rüyaymış

geçen ibadetler özürlü

eski günahlar dipdiri

seçkin bir kimse değilim

ismimin baş harflerinde kimliğim

bağışlanmamı dilerim

sana zorsa yanmaya razıyım

kolaysa affı esirgeme

hayat boş geçti

geri kalan korkulu

her adımım dolu olsa

işe yaramaz katında

biliyorum

bağışlanmamı diliyorum

Cahit Zarifoğlu

üzülmedim diyemem

Bir sandalye çektim zor günlerin altına

ah ama...

ey aşk, yaptığını beğendin mi
yetimler gibiyim ziyafetten aç dönen
ters yakılan sigara, hemencecik söndürülen-
yoksulluk ile vakit geçer mi…

uyanmış kalmışım, nasıl bir şey bu
toprağa baktım, yerinde yoktu;
şiirden aşağıya attım kendimi
düşerken düşündüm, ölmesem mi.

anlatıyorum, hiç konuşmadan,
buğdayın içini dökmesi gibi…

bugün dalgınım, dün de dalgındım
aç bile değildim aynaya bakmasaydım
dünden kalmış yemekleri yerken ki gönülsüzlük
gibi burdayım…

burayı sevmiyorum, bahsetmişimdir.
unufak olmak iyidir olmamaktan
hiç böyle demedim, yarabbim bilir
bu bozuk güzellik, kalbimi yoran…

bir sandalye çektim zor günlerin altına
ah ama,

kimse yüz vermiyor bana, sandalye bile
beni çağırıyor, yarım kalan ne varsa
bana düşüyor, her yağmur tanesini
suya götürmek, o serin ırmaklara

öyle ya

bir almanı herkes tanır, miğferi varsa
moskofu da tanırlar, yatıp uyumamışsa
bunları şunun için anıyorum burada
kim tanır beni, şaşkınlığım olmasa

bağırıp duruyorum denizin ortasında,
su buradan ne kadar uzakta…

İbrahim Tenekeci

Cenab-ı Aşk'a Dair

"Bil ki ey sevgili
Ben seni aklımdan hiç çıkarmadım;
ben sadece aklımı çıkardım
Ve böyle bilsin bütün dünya,
ben aklımı senin rağmına değil,
senin uğruna senden çıkardım"

Dücane Cündioğlu / Cenab-ıAşk'a Dair

Hemingway'in Bir Hikayesinden Çağrışımlarla

Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona- Madrid treni

Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Aşkımız bitmesin isterim dedi

Biralar içildi ve başka içkiler
Kadın ve adam kederliydiler
Ne birleşiyor, ne ayrılıyor elleri

Neden, neden sönüp gider bir aşk
Acının silinmez tortusunu bırakarak
Onulmazca inciterek yürekleri

Kadın daha gerçek bir acıyla yaralıydı belki de
Tasalı bir sevecenlikle baktı erkeğine
Gözyaşları içinde gülümsedi

Kadın ve adam oturuyorlardı

Aralarında bir masa vardı

Ve hüznün aşılmaz engelleri...

AtaolBehramoğlu